Przestrzenie główne
POLANA MARZEŃ
Polana Marzeń jest sercem Dreamerslandu.
To tutaj świat otwiera się w swojej pełni i zaprasza do zanurzenia w spektaklu Krainy Marzeń.
Główne koncerty, światło, ogień, dramaturgia, taniec, performance i improwizacja splatają się tutaj w jedno żywe doświadczenie. Muzyka prowadzi ludzi, scenografia zmienia krajobraz, a kolejne wydarzenia budują rytm opowieści, która rozwija się przez cały festiwal.
Polana jest miejscem kulminacji, celebracji, świętowania i odkryć. To tutaj opowieść Dreamerslandu zyskuje swoje pełne spektrum: od wielkich koncertowych momentów po sytuacje, których nie da się do końca zaplanować i które powstają dopiero w spotkaniu artystów, miejsca i ludzi.
Muzyka opowiada, światło buduje kolejne warstwy świata, ogień nadaje mu głębię, a obecność ludzi dopisuje do spektaklu coś, czego nie można stworzyć ani zaplanować wcześniej. Ten czas staje się wspólnym dziełem.
W ciągu dnia Polana żyje spotkaniami, próbami, przygotowaniami i oczekiwaniem. Wieczorem skupia na sobie największą intensywność festiwalu. To tutaj odbywają się główne koncerty, otwarcie i zamknięcie oraz najważniejsze momenty Rozdziału II.
Polana jest sercem, które bije rytmem tej kultu
Arena Bohatera jest miejscem działania, odkrywania i żywego uczestnictwa. Tu przygoda woła ciało do ruchu, a to, co dotąd istniało jedynie w wyobraźni, można po raz pierwszy sprawdzić w działaniu.
Warsztaty, performanse, spotkania, praktyki i masterclassy prowadzone przez artystów, twórców oraz ludzi różnych dziedzin pozwalają wejść głębiej w tkankę procesu tworzenia. Pracujemy z głosem, ruchem, rytmem, wyobraźnią i własnym wyrazem, ale sięgamy także do filozofii, psychologii i mitologii — tego, co pomaga lepiej rozumieć człowieka, własne miejsce w świecie i motywacje, które prowadzą nas ku poszukiwaniu sensu.
Można tu spróbować czegoś, czego wcześniej się nie znało. Poruszyć ciało inaczej, użyć głosu inaczej niż zazwyczaj, poczuć ten subtelny ruch ekscytacji, który zaczyna się gdzieś w brzuchu, wejść w improwizację, postawić pytanie i stworzyć formę, która na nie odpowie.
Poznanie przychodzi przez doświadczenie, flow i ekspresję. Czasem przez ruch, czasem przez dźwięk, słowo, materię albo spotkanie z czymś, czego jeszcze nie potrafimy nazwać.
Każde z tych działań jest próbą, artystyczną, osobistą, czasem zupełnie nieoczekiwaną. I właśnie w próbie może wydarzyć się odkrycie.
Arena należy do tych, którzy chcą wejść do środka i odpowiedzieć po swojemu na to, co tam zastaną.
Bohaterem staje się ten, kto podejmuje wyzwanie, to zawołanie do przygody!
ARENA BOHATERA
Płyń z nurtem
Rzeka ma własny bieg, rytm i legendę. Prowadzi w głębiny dźwięku, zmienia tempo słuchania i relację między artystą a publicznością.
Muzyki nie układa się tutaj w sztywne gatunki. Tworzą ją nurty, które spotykają się ze sobą, rozchodzą i zabierają nas w strony, których wcześniej nie znaliśmy.
Jeden z nich prowadzi przez taniec. Drugi niesie wiedzę i opowieść. Kolejny pozwala ruszyć za marzeniem, z którym tu przybyłeś, i zobaczyć, dokąd potrafi cię zaprowadzić. Żywe instrumenty spotykają się z improwizacją, eksperymentem i brzmieniami, które dopiero szukają swojej nazwy.
Rzeka pozostaje w ruchu. Koncert może otworzyć opowieść, opowieść sprowokować doświadczenie, a z niego może wyniknąć odkrycie, którego nikt wcześniej nie zaplanował.
Przychodzimy tu również po muzykę, której jeszcze nie umiemy nazwać. Po zaskoczenie własnego ucha. Po moment, w którym coś obcego staje się nagle bliskie.
Wieczorem zmienia się sposób słuchania. Rzeka przechodzi w formę SILENT, a dźwięk przenosi się do słuchawek. Można wejść we wspólny taniec albo ruszyć samotnie wzdłuż Rawki. Muzyka zaczyna wtedy układać się inaczej. Miesza się z nocą, ruchem rzeki, własnymi obrazami i pamięcią.
Każdy słyszy ją tak, jakby grała tylko dla niego, choć wszyscy jesteśmy w tej samej opowieści.
Rzeka nadaje jej nowy bieg.
RZEKA. SCENA NURTÓW
Żywe środowisko kultury
Bohema jest jedną z głównych krain Dreamerslandu i żywym środowiskiem kultury. Tutaj artystyczne życie zbliża się do ludzi, a Tawerna Żywej Kultury staje się jego formą gościnności.
To miejsce małych koncertów, starego mikrofonu, muzyki z adaptera, afiszy i rozmów z twórcami. Pachnie naparami, kakao i owocami. Pomiędzy stołami, miękkimi kocami i fotelami pojawiają się instalacje, wystawy, krótkie performansy i rzeczy, których jeszcze rano nie było w programie.
Po wykładzie nikt nie musi się rozchodzić. Można zostać przy stole i rozmawiać dalej, czasem łagodnie, czasem z ogniem. Wymiana myśli należy tutaj do kultury równie mocno jak muzyka, obraz czy słowo.
Powoli. Pobądźmy. Podelektujmy się sztuką i sztuką bycia. Sprawdźmy, co jest możliwe i co możemy ze sobą połączyć, żeby powstała kolejna wartość.
Można leżeć na miękkim kocu, smakować winogrona i słuchać, jak obok maestro gra na pianinie, opowiadając, gdzie zaczęła się jego droga. Chwilę później fizyk przekłada kreację natury na język swojej dziedziny i opowiada o odkryciach, które pozwalają spojrzeć na nią inaczej.
To tutaj kultura traci dystans, lecz zachowuje rangę.
Duża scena ustępuje miejsca kameralnemu graniu. Dzieło można zobaczyć z bliska, a twórcę spotkać chwilę później przy tym samym stole. Program nie kończy się wraz z ostatnim punktem rozpiski, bo wiele z tego, co najciekawsze, wydarza się właśnie pomiędzy ludźmi.
Bohema przyjmuje formę salonu, tawerny, galerii, pracowni idei i portu dla artystów, ludzi nauki, przedsiębiorców, innowatorów, mecenasów oraz tych, którzy lubią zostać chwilę dłużej…
Czasem muzyka milknie. Zostaje szum rozmów, śmiech, niedopite kakao, kilka osób przy pianinie i myśl, której jeszcze nikt nie chce kończyć.
Dzikość Bohemy nie polega na głośności. Polega na wolności spotkania, bliskości sztuki i lekkim napięciu chwili, w której muzyka już wybrzmiała, a rozmowa dopiero zaczyna prowadzić dalej.
nova bohema
Together
Krąg Ognia znajduje się na Polanie Marzeń, w samym sercu jej koncertowego życia.
To przy nim otwieramy festiwal i tutaj spotykamy się ponownie podczas jego zamknięcia. Ogień towarzyszy nam przez całą opowieść — od pierwszego wspólnego momentu po jej ostatni obraz.
Płonie jak żywy pomnik jednego z najstarszych żywiołów. Jest pielęgnowany i doglądany. Ktoś przy nim czuwa, dokłada drewno, troszczy się o płomień. Daje ciepło, skupia ludzi i w najbardziej naturalny sposób tworzy miejsce spotkania.
Dociera tu muzyka ze sceny głównej. Spotyka się z płomieniem, światłem i nocą. Można zostać blisko ognia i słuchać koncertu, czując jego ciepło na skórze, a wokół wspólny rytm Polany.
Podczas otwarcia Ogień gromadzi nas u początku. Kilka dni później wracamy do niego, żeby zamknąć wspólny czas i po raz ostatni spotkać się w tym samym kręgu.
Od tysięcy lat siadamy wokół ognia z podobnych powodów: dla ciepła, światła, opowieści i obecności innych.
W Dreamerslandzie wciąż działa ta sama siła.
Together.
OGIEŃ GŁÓWNY
Zatrzymaj się
Wioska ma własny, cichy rytm. Drogi krzyżują się tu bez pośpiechu, pieśni zaczynają bez zapowiedzi, a dzień układa się pomiędzy zapachem zupy, ciepłem tipi, rozmową, ogniem i chwilą schowania się przed światem.
Sercem Wioski jest tipi. Jego ściany pomalował polski artysta, otaczając wnętrze wizerunkami rodzimych zwierząt. W ich obecności płynie czas opowieści, legend, wspólnego śpiewania i zwyczajnego bycia obok siebie.
Możesz zasiąść w Kręgu Snów i wspólnie przyglądać się archetypom, metaforom i symbolom, które pojawiają się w nocnych obrazach. Sen staje się tutaj materiałem rozmowy o wyobraźni, pamięci i ludzkim doświadczeniu.
Każdego dnia w południe nad ogniem czeka wspólna zupa z kociołka. Możesz się nią posilić, jeśli dołożysz odrobinę siebie do jej przygotowania. Wspólny posiłek zaczyna się od drobnego gestu. Czasem wystarczy obrać marchew.
Wieczorem przy ogniu budzą się Pieśni Serca. Jeden głos rozpoczyna pieśń, po chwili dołączają kolejne. To, co osobiste, może znaleźć głos i wybrzmieć we wspólnym kręgu.
Weź gitarę i wyśpiewaj swoje marzenie. Albo usiądź blisko ognia, posłuchaj trzasku drewna i pozwól sobie na chwilę, w której nikt niczego od ciebie nie oczekuje.
Bliskość powstaje tutaj bez utraty własnego głosu. Nie musimy być tacy sami, żeby przez chwilę być razem.
Jest czas na rozmowę, śmiech, milczenie i patrzenie w ogień. Na proste gesty, dzięki którym obcy sobie ludzie zaczynają tworzyć miejsce.
Zwyczajność jest tutaj częścią opowieści.
Przez kilka dni nie tylko odwiedzamy Dreamersland. Żyjemy w nim razem.
wioska
Eksperymentuj
Dream Lab jest pracownią marzeń i przestrzenią eksperymentu. Miejscem, w którym pomysł, intuicja albo przeczucie mogą po raz pierwszy spotkać się z materią i zacząć przybierać formę.
Można tu łączyć rzeczy, które dotąd istniały osobno, sprawdzać nieoczywiste połączenia i podążać za tym, co pojawia się w trakcie tworzenia. Eksperyment nie wymaga gotowej odpowiedzi. Pozwala zmienić kierunek, pomylić się, zacząć jeszcze raz albo odkryć coś, czego wcale nie szukaliśmy.
Marzenie nie jest tutaj ukończonym światem. Jest żywą materią w pracy.
Dream Lab pozostaje otwarty na różne języki kreacji. Idea może potrzebować obrazu, dźwięku, słowa, technologii, materii albo spotkania kilku dziedzin naraz. Każda szuka własnych narzędzi, własnego rytmu i sposobu, w jaki może zaistnieć.
Tutaj nie pytamy jeszcze, czy pomysł jest gotowy.
Sprawdzamy, co się wydarzy, kiedy damy mu możliwość eksperymentu.